TARIQAT

Jalannya terletak antara dua yang bertentangan, syariat dan haqiqat. Ia dikenali melalui sifatnya yang mengarah keluar dan disahkan melalui sifat yang mengarah ke dalam. Seperti juga syariat yang boleh dipanggil Islam, tariqat boleh dianggap iman – penerimaan. Iman adalah penerimaan. Iman adalah penerimaan pada Allah, kitab-kitab-Nya, rasul-rasul-Nya, malaikat-Nya, Hari Akhir,  Hari Perhitungan Hari Pembalasan. Ia adalah proses membawa ke dalam lanskap kosmik, daripada realiti penciptaan dalam peristiwa, kepada lanskap kosmik peribadi dalam pandangan. Semua ini menerangkan dan menafsirkan makna dwi kejadian semulajadi kewujudan dan rahsia kesatuannya.

Tariqat adalah keluar daripada tempat selamat kewujudan biasa ke pencarian kewujudan asing. Maknanya ialah mengabaikan projek peribadi sebagai makna kepada kehidupan iaitu, keluarga. Allah SWT telah memberi amaran bahawa itu adalah perangkap untuk kamu. Ia bermakna mengabaikan projek awam iaitu masyarakat dan segala janji  ganjarannya atas penghambaan padanya. Ganjaran masa depan para pencari kini tidak dapat dilihat dan selepas kematian, bukan pada penghujung kehidupan.  Ia bermakna mengabaikan projek autobiografi kemasyhuran dan pengisian, justeru diri sendiri telah menjadi untuk si  pencari, musuhnya. Diri sendiri adalah musuh, iaitu, sehingga ia berubah menjadi realiti berkilauan iaitu jiwa tulen, ruh.

Syariat adalah mengirimkan. Tariqat adalah menyerahkan. Haqiqat adalah kemenangan.

(Petikan daripada The Hundred Steps oleh Shaykh ‘Abdalqadir As-Sufi)